Necmettin Aslan

Posof’un geleceğine sahip çıkmanın yollarından biri de öğrencilerine sahip çıkmaktır. Posof denildiğinde akla sadece doğal güzellikleri, yaylaları, tarihi ve kültürü gelmemeli; ilçenin geleceği, gençleri ve eğitimi de masaya yatırılmalıdır.

​Bugün Posof’ta yaşayan nüfusun birkaç katı insanın, Türkiye’nin farklı illerinde ve yurt dışında hayatını sürdürdüğü biliniyor. Posoflular gittikleri her yerde dayanışmaları, hemşehrilik bağları ve güçlü dernekleriyle dikkat çekiyorlar. Peki, bu denli büyük bir potansiyele sahipken aklımıza şu soru gelmiyor mu: Posoflular neden Posof’a bir öğrenci yurdu kazandıramıyor?

​Bu soru kimseyi suçlamak için değil; aksine Posof’un sahip olduğu insan kaynağının ve hemşehrilik ruhunun ilçenin yarınlarına nasıl yön verebileceğini tartışmak için soruluyor.

​Posof MYO Öğrencileri İçin Hayati Bir İhtiyaç

​Posof Meslek Yüksekokulu, ilçenin eğitim hayatı açısından vazgeçilmez bir değerdir. Farklı şehirlerden eğitim için gelen öğrenciler, ilçenin sosyal ve ekonomik dokusuna da can suyu olmaktadır.

​Ancak öğrencilerin en temel önceliği barınmadır. Başka bir şehirden gelen bir gencin ilk aradığı cevap "Nerede kalacağım?" sorusudur. Barınma imkânlarının sınırlı olması, doğrudan öğrencilerin tercihlerini ve ilçede kalma sürelerini etkilemektedir. Tam bu noktada Posoflu derneklere, iş insanlarına ve sivil toplum kuruluşlarına büyük bir sorumluluk düşmektedir.

​"Biri Yapsın" Değil, "Biz Yapalım"

​Türkiye’nin dört bir yanında ve Avrupa’da binlerce Posoflu yaşıyor. Herkesten büyük meblağlar talep etmeden, "Bir tuğla da senden" anlayışıyla yola çıkılabilir. Dernekler öncülüğünde ortak bir komite kurulabilir; iş insanları, esnaflar, gurbetçiler ve hayırseverler bu halkaya dâhil olabilir.

​Bu proje sadece barınma sağlayan bir bina değildir;

• ​Öğrencinin Posof’ta kalmasını sağlar.
• ​İlçenin ekonomik hareketliliğini artırır.
• ​Esnafın kazanmasına önayak olur.
• ​Gençlerin ilçeyle kalıcı bağlar kurmasını destekler.

​Şeffaf, Ortak Akıl Projesi

​Bugün İstanbul’dan Ankara’ya, İzmir’den Bursa’ya ve Avrupa’nın farklı ülkelerine uzanan geniş bir diaspora var. Tamamının memlekete dönmesi mümkün olmasa da, eser bırakmaları pekâlâ mümkündür.

​Projenin maliyeti, arsa temini, kapasitesi ve işletme modeli şeffaf bir şekilde kamuoyuyla paylaşılabilir. Kimin ne kadar katkı sunduğu, bütçenin nereye harcandığı açık ve hesap verebilir bir sistemle yönetilebilir.

​Son Söz: İlk Adımı Kim Atacak?

​Memleket sevgisi yalnızca güzel sözlerle değil, kalıcı eserlerle taçlandırılır. Bugün Posof MYO öğrencilerinin barınma sorununa çözüm üretmek, yarın ilçenin kaderini değiştirecek bir adımdır.

​Posof’un insan kaynağı da, dernekleri de, gurbetçileri de var. Eksik olan tek şey, bu gücü aynı hedefte birleştiren ortak iradedir.

​O hâlde soruyu yineliyoruz:

Posoflular neden bir öğrenci yurdu yapmasın?

Belki de mesele "yapabilir miyiz?" sorusu değil, "İlk adımı kim atacak?" cesaretidir.