Necmettin Aslan

Hayat, bize çoğu zaman aynı koridorda yürüyormuş hissi verir. Aynı yüzler, benzer cümleler, tekrar eden alışkanlıklar… Günler birbirinin kopyası gibi akarken, insan fark etmeden kendini güvenli ama dar bir alanın içinde bulur. Oysa her yeni başlangıç, sadece bir niyet değil; aynı zamanda ardında bırakılan bir eşik, kapatılan bir kapı ve cesaretle aralanan yeni bir kapıdır.

 

Yeni bir başlangıç dediğimiz şey, çoğu zaman romantize edilir. “Yeni yıl, yeni ben”, “yeni bir sayfa” gibi cümleler kulağa hoş gelir. Ancak gerçek hayatta her yeni sayfa, eskisinin kapanmasını gerektirir. Bu da kolay değildir. Çünkü alışkanlıklar, insanlar, düşünceler ve hatta acılar bile tanıdık oldukları için güven verir. İnsan bazen mutsuzluğuna bile alışır; sırf bildiği bir duygu olduğu için.

 

Bir kapıyı kapatmak, vazgeçmek anlamına gelmez her zaman. Bazen bu, kendine saygının bir göstergesidir. Artık seni beslemeyen bir ilişkiden çıkmak, ilerlemeni engelleyen bir düşünceyi geride bırakmak ya da “ben buyum” diye kendini sınırladığın bir kalıbı yıkmak… Bunların her biri, yeni bir kapının anahtarıdır. Ama o anahtar, cebimize kendiliğinden düşmez; çoğu zaman cesaretle dövülür.

 

Yeni kapılar belirsizlikle açılır. İçeride neyle karşılaşacağını bilmezsin. İşte bu yüzden insan, eski odasında kalmayı tercih eder. En azından duvarların yerini biliyordur. Oysa gelişim, bilinmeyene doğru atılan adımlarla başlar. Risk almadan değişim olmaz; değişim olmadan da gerçek bir başlangıç yaşanmaz.

 

Bir de şu gerçeği kabul etmek gerekir: Herkes senin açtığın yeni kapılardan geçemez. Bazı insanlar, seni eski odalarda tanımayı tercih eder. Değişimini yadırgar, hatta eleştirirler. Ama yeni bir başlangıç, herkesi memnun etmek için yapılmaz. Kendine daha dürüst, daha güçlü ve daha gerçek bir hayat kurmak içindir.

 

Belki de asıl soru şudur: Hangi kapının önünde bekleyip duruyorsun? Ve hangi kapıyı kapatmaya cesaret edemiyorsun? Çünkü bazen hayat, defalarca kapıyı çalar; biz ise “alıştım” diyerek açmamayı seçeriz.

 

Unutmamak gerekir: Her yeni başlangıç, bir kayıp gibi görünse de aslında bir kazanımdır. Çünkü açılan her yeni kapı, insanın kendine doğru attığı bir adımdır. Ve insan, eninde sonunda büyümek istiyorsa, o kapıyı açmak zorundadır.