Necmettin Aslan

İnsan, yaşam yolculuğunda biriktirdikleriyle var olur. Kimileri hayatımıza bir anlığına uğrar; iz bırakmadan, karşıdan selam verip geçer. Ama bazıları vardır ki… Onlar iyi ki’lerimizdir. Hikâyemizin en güzel satırlarını yazdığımız, dönüp her baktığımızda şükrettiğimiz özel insanlar…

 

Ben de bugün köşemi, hayatın bu en kıymetli armağanlarına ayırmak istedim.

 

Herkesin bir geçmişi var; kimi acılarla yoğrulmuş, kimi mutluluklarla nakışlanmış… Ama geçmişi güçlü ve değerli kılan şey; içindeki iyi ki’lerdir. İnsanı hayata bağlayan umut, tam da bu küçük ama etkisi büyük dokunuşlarda gizlidir. Bir bakışıyla cesaret veren, tek bir sözle insanı yıkımdan alan, sessizliğiyle bile güven hissettirenler vardır. Yanımızda olup da kıymeti kelimelere sığmayanlar…

 

Kimileri ailemizdir; kan bağı yetmez ama can bağı fazlasıyla yeter. Kimileri dost… Ne zaman düşsen, hâl hatır sormayı unutmayan; seni sen olduğun için seven… Ve bazen de hayat, hiç beklemediğin anda karşına bir “iyi ki” çıkarır. Tanımadan seversin, sahip çıkmadan sahiplenirsin.

 

İşte o zaman anlarsın ki; önemli olan kahkahanın çokluğu değil, o kahkahanın gerçekliğiymiş. Önemli olan kalabalık değil, güven duyabildiğin bir elmiş. Önemli olan uzun yollar değil, birlikte yürünebilen kısa yollarmış.

 

Her insan, kendi hikâyesinin başrolü. Ama hiçbir başrol, yan karakterler olmadan filminin tamamlanamayacağını bilmezlik yapmamalı. Çünkü bir tebessümle yeniden doğabildiğimiz, bir sarılışla tüm yüklerimizi hafifletebildiğimiz insanlar oldukça; hayat dediğimiz bu telaşlı öykü anlam buluyor.

 

Bugün burada, belki isimlerini tek tek saymadım ama kalbime nakşedilen tüm iyiler için söylüyorum:

 

“İyi ki varsınız…”

 

Hayat hikayemde bana eşlik eden en güzel iyi ki’lerim… Yolumu aydınlatanlar, nefesime güç katanlar… Siz olmasaydınız, bu hikâye ne böyle okunur, ne de böyle gönülden yazılırdı.

 

Ve biliyorum… Yol uzun. Daha yazılacak çok satır, daha eklenecek çok iyi ki var.

 

Şükürle, sevgiyle… Hikâyem sizinle güzel.